بتسألينى بحبك قد ايه ؟
بحبك قد الدنيا مابتدى
اللى مش محتاج
وقد ما بتاخد من المحتاج
بحبك قد العدل تاه فى الارض .. قد الظلم ساد
وقد دموع الغلابة
وصبر الديابة
وقد الصحرا تعطش تشتاق للسحابة
بحبك اسد مسجون بيحلم يوم بغابة
بحبك قد عمرى اللى مفارقنى
وقد قلبى اللى مضايقينى
بحبك قد عقلى اللى شرد فى الدنيا غاب
وقد عشق القمر للسحاب
وقد حضن الورق للكتاب
بحبك بس خوفى.. من ساعة الحساب
مظاهرة
انا وانتى
وفى مظاهرة بنتظاهر
وجوا جوا فى قلوبنا وجع للدنيا كان ظاهر
بنتظاهر عشان نوصل مع قلوبنا
للحظة عشق حقيقية
للحظة صدق بقت فى قلوبنا منسية
للمسة ايد وآهة شوق
بنتظاهر
ودمعة حرقة فى عنيا
وف عنيكى وحواليا
بريق بيطوف
يلملم كل اوجاعى
ويسجن فيا كل الخوف
وانا وانتى لاول مرة تحت السقف
جنب جدار بيحمى من عيون الغرب
وجوا قلوبنا قايدة النار لاول مرة بعد القرب
ندهتينى وقمتى بلهفة تخددينى
فى حضنك ناوية تروينى
وانا فى حضنك بقيت مسلوب
ومستسلم لشهقة حب
ندهتينى وخدتى شفايفى تسقينى
عسل حبك وشوق بيزيد
ومديتى لقلبى الايد
وسدر عنيد .. كأنه سؤال
وانا جوايا تاه الرد
لقيتنى بصد عشقك صد
وغصبن عنى مش قادر
وخدنى فى لحظة منك برد كان هادر
وموج غدار
فى عز الصيف .. لقيتنى خريف
بيقتل كل لحظات الامل فيكى
بينهيكى
بيطفى الضى فى عنيكى
وانا فى الركن مزوى حزين
بيصرخ جوا منى انين
ندهتينى وشيلتينى
دموعك نازلة على عينى بتحيينى
انا اوزوريس..
جدار الصمت زال بينا
مشينا انا وانت فى الشارع
بنتظاهر
وكان لسة الالم جوا القلوب والع
حبيبتى ازيس
انا اللى كبرت قبل العمر زارنى الشيب
بحب عنيك طول عمرى ورغم العيب
ورغم الحرمة والممنوع
عطشت اليك دوقت الجوع
سهرت ليالى اتمنى اكون جنبك
اكون حارس على قلبك
لكن سرقوكى يوم منى
رجعتى بدمعة فى الننى
تدورى فيا على فارس بقى مهزوم
وقاعد يرمى على نفسه بكل اللوم
لانك يوم مابحتيله بحبك باع
وسابك تتسبى وحدك
وتخدك سكة الاوجاع
انا المسئول عن التزوير فى عقد البعد والحرمان
وكل غرام عيونك هان
قصادى فى لحظة مسلوبة
تعالى قربى منى الاقى فى رجعتك توبة
واغسل بيكى اوجاعى
واعود طاهر
تعالى حبيبتى انا وانتى
عشان خاطرك عشان خاطرى
عشان الحب نتظاهر
المخدة
المخدة جالها فجأة كيس جديد
شبه الملاية
كيس وجوا الكيس حكاية
يافرحتك يامخدة كانت
ع السرير باكية وحزينة
جالك اخيرا كيس جديد
منقوش وزينة
كانت دموع العين بتنزل تلسعك
دلوقتى جالك كيس جديد
والكيس هيقدر يمنعك
لاهتسمعلنا تانى صوت
ولا هنقدر نسمعك
بكيسك المنقوش خلاص
اخترتى وحدك تبعدى يوم عننا
وانتى اللى قولتى ان الخلاص
فى كيس جديد راح يبعدك عن وشنا
يامخدة كانت مننا
ايه اللى بعدك عن هنا
هو انتى مش قطن وقماش
ولا ضميرك راح مجاش
وقبلتى تتباعى بلاش والسوق كبير
ولا خلاص مالكيش ضمير
يمكن يكون حشوك ورق
ولا يكون قلبك كمان فيكى اتحرق
يا مخدة كانت مننا
صبحت بترفض وشنا
وادتنا فجأة ضهرها
قلبى انكسر من قهرها
و كنت انا كيسها القديم على قدها
وكنت حتة منها
كانوا يبعدونى بالغسيل
بسرعة اجرى واروح لها
لاسمعت منها شكوى يوم
ولا قلبى مرة ملها
معرفش ليه كبرت عليا
حتى السلام مشيت ولا لمست ايديا
طب دا احنا كنا عشرة العمر وحبايب
ومكنش حد فينا يضحك
لو يكون التانى غايب
معرفش ايه غيرها ايه خلاها تبعد
كبرت عليا وكبرها خلاها تعند
هاسكت وهاستسلم خلاص
تعبت من مر الحكاية
انا اللى غلطان م الاساس
انى انهزمت من البداية
واستسلم المسكين لقدره فى النهاية
اما مخدتنا العنيدة
اللى كانت لسة م النشوة سعيدة
عدت الايام عليها
اتبدلت
بمخدة تانية جابها صاحب البيت .. جديدة
صراماتى
صرماتى ماشى فى آخر الليل
يزك فى السكة الضلمة
سكران وطينة ، عنيه شايفين
الدنيا حلوة ومش ظالمة
حكيم وماشى ومش همه
حاكم بأمره وسلطانه
دورية م الشرطة تلمه
ماتزحزحوش عن توهانه
لاهم راكب على قلبه
ولا دنيا بيفكر فيها
صرماتى لكن مش ذنبه
واهى حيلة بيعافر بيها
لا زعامه تاخده ولاشهامة
ولا اونطة سياسيين
ولاتدفعه اى ملامة
يبات فى ليلة كئيب وحزين
عايش تشوفه ومش عايش
بس الدماغ شغال
بجزمتين على كام قايش
يجيب فطار ويعشى عيال
وليلة الجمعة يبدر
يحلق قفاه ويعيش فى الدور
ويشوف مراته بتتغندر
يمد ايده يطفى النور
مبسوط وراضى ومش فاضى
لايهمه ظابط ولا قاضى
بس الاكادة الله يكيدها
مراته زى التعبانة
تمد صباعين من ايدها
فى جيبه بعيون سهاينة
وهو ساكت ومطنش هايعمل ايه ..
احسن يسكت
وهى تنكش وتفتش
وتهرى فى جيوبه وتنكت
لاعمره مرة سألها دا ليه ؟
ولاجاب لها ف يوم السيرة
اهم حاجة ترضى عليه
وتبص من غير تكشيرة
فى شريط حياته نظام مظبوط
من شغله للبيت للحارة
وساعات يحب يبات مبسوط
يعدى يوم ع الخمارة
يرجع يكركع و يبرطع
ويقف يغنى بصوت مسطول
ومراته قبقابها يطرقع
والناس يقولوا عليه مهطول
وفى آخر الليل يتاخر
فى اى ركن ف ضلمة ينام
لاهمه بكرة ولا امبارح
ولا ايه اللى عدى فى عمره و كام
ما سألش مرة انا عايش ليه
ولا جاب لنفسه ف يوم سيرة
ولا فيلسوفه اتجن عليه
وجابله م الاحزان حيرة
حجر وداير مش بطال
مساير الدنيا السايرة
مايجيش فى باله اى سؤال
ولارجله تيجى فى الدايرة
لكن فى يوم الصرماتى
وقف وقال: بقى دى حياتى ؟
وبص للماشيين حواليه
شاف اللى راكب عربية
واللى معاه بنت صبية
وشاف ولاد الحرامية
لابسين هدوم حلوة شوية
وسؤاله طل وبان فى عنيه
معقولة بقى دية حياتى ؟
بص بعيونه وفتَحها
وكأنه مولود امبارح
ومغارة فى دماغه فتحها
زاغت عيونه وبقى سارح
شرد لوحده فى الدنيا
وساب عياله ورسماله
وقام وهام فى بلاد تانية
واتغيرت كل احواله
ماكان فى حاله الله يجازيه
كان ايه رماه على دى السكة
رايق وباله مبسوط بيه
ومكفياه حبة فكة
ياخسارة ضاع الصرماتى
فى زحمة الدنيا الفانية
خلانى بصيت لحياتى
ولقيتنى متأخر ثانية
على شغلى ورئيسى قارفنى
وحاططنى دايما فى دماغه
وحلفت ما انا رايح شغلى
ولعنت ابو الشغل وداغه
ها اقعد بدال الصرماتى
وافتح مكانه الدكان
واختار بقى شكل حياتى
واعيشها كدة آخر توهان
سزيف
انا اللى عملت زى " سزيف "
شايل حجر فوق ضهرى طالعبه الجبل
يقع الحجر انزل اشيله
واطلعبه تانى من جديد
دايرة غريبة من الملل
فيها الامل مصلوب شهيد
والقلب ساكنه شيطان عنيد ومضيقه
على اى حب واى فرح واى نور
وسور وعالى بطلعه
وما اشوفش غير الضلمة سور
ضلمة مخيف معتمة
وملجمة فيا الحياه
والف آه ولحد سامع اى آه
وطريق طويل ماشيه لوحدى برتعش
وبترتعش فيا الحقيفة
وشايلها فوق ضهرى " سزيف "
وجعانى لكن حاسسها مش حجر
نزيف
وقلب مكسور م الأوى
مجروح ومش حاسس بجرحه
نضيف كأنه لسة بيتولد
عيل صغير بيبص للدنيا بقلق
وعيونه مليانة اندهاش
" وهيه كدا " من غير سبب تجرح وتألم
حقيقة مش ممكن تموت
تفتح لنا قلوب البشر
ندخل ونقعد نتسند
نرقص من الحرية رقصة للحياه
نشكر ونحمد ربنا
اللى بعت من نوره اطواق النجاه
